Yıllardır
Balzac'ın bu romanı bir şekilde karşıma çıkardı. Abartısız söylüyorum 12 yaşından bu yana tek bir cildine sahip olduğum bu kitaba karşı bir türlü kanım ısınmadı. İsmi bana romantik bir aşk öyküsü izlenimi verdiğinden olsa gerek hiç yanaşmadım. Ta ki 1 hafta öncesine kadar kitabın birinci cildini okumaya başlayana dek. Zaten ne oldu ise ondan sonra oldu. Kitabı bundan 2 yüz yıl önce sanki ben yazmış kadar aşina olmak bir yana
Felix'in yaşadığı ızdırapları ve bunları dile getiriş tarzı, tasvir ve betimleme ustalığı hayran olunacak cinstendi. Kitap,
Balzac'ın en sevdiği yapıtıdır. Sonrasında bu anlatılan olaylar zaten kendi yaşamından birer alıntıdır. Yani
Balzac gerçekten böyle bir aşk yaşamıştır. Ahh onu okuyanlar bilirler ki gerçekten bu roman yaşanılması arzu edilen bir aşk hayatıdır. Ama ben şahsıma nazaran böyle bir sonla biten bir aşk yaşamak istemezdim.
Kitap bitti ama ben niye bu kitabı daha önce okumamıştım diye söyleniyorum. Şu var ki kitapta kadına ve aşk yaşamına dair anlatılan tasvirler her ne kadar ustaca hazırlanmış olsa da hiç bir insan buna benzer şeyler yaşamadan bunları anlayabilecek ve özümseyecek nitelikte değildir.
4 gündür belimin sağ alt kısmında çok eskilerden aşina olduğum ama bu sefer sadece yokladığını düşündüğüm bir sancı vardı. İçimden bunun aslında 14 yaşında atlattığım akut apandisit olduğunu düşünüyordum. Nitekim 4. gün soluğu hastanede aldım. Genel cerrahiye gitmem gerekirken üroloji servisine gitmiştim. Ürolojideki doktor yamandı doğrusu. Ön muayane sonrasın bunun akut apandisit olduğunu ama kesin sonuçların ultrasondan sonra belli olacağını söyledi. Ultrason için idrar kesemin dolması gerekiyordu bende bir tane demli çay içtim ardından yarım litre su..
Ultrason sıram geldiğinde doktor da oradaydı. Radyoloji uzmanı ilk defa patlamak üzere olan bir apandisiti bu kadar belirgin bir biçimde grafikte gördüğünden bahsediyordu ve kendini kutluyordu.
